Er is nieuws

Verborgen verleden van... (3)

Sinds een aantal maanden hebben wij de rubriek ‘het verborgen verleden van’… Nadien zijn al verschillende onderwerpen de revue gepasseerd, zoals de raadrots en de bar van het Wildevaarthok. Ook deze editie komt er weer een onderwerp aan bod, wat typerend is voor onze mooie club. Ditmaal staat onze oliebollenwagen, ofwel ‘de vetklep’ zoals echte Scouting Hilvarenbeek insiders het noemen.

Ieder jaar, halverwege december wordt de welbekende vetklep ‘weer uit het vet gehaald’ en wel om uiteraard de in Hilvarenbeek wereldberoemde oliebollen te bakken en te verkopen door onze fanatieke vrijwilligers. In gezellig decembermaand verschijnt de trots van Scouting Hilvarenbeek 2x, om de Beekse bevolking te voorzien van de allerlekkerste en meest verse oliebollen.

De vetklep is inmiddels een fenomeen binnen het Scouting Hilvarenbeek. Ik kan dan dan ook wel stellen dan sommige van de vrijwilligers een behoorlijke haatliefdeverhouding hebben met deze wagen. De vetklep mag dan wel multifunctioneel zijn als het gaat om het bereiden van etenswaar (buiten het bakken van oliebollen, zijn hier in het verleden ook heerlijke verse frietjes in gebakken) hij brengt ook de nodige gevaren met zich mee….

In het verleden en soms ook nog in het heden, was het verzetten of berijden van de vetklep een heel logistiek gebeuren. Hoewel hij qua uitstraling alles in zich heeft om behoorlijk op te vallen, was het verplaatsen van deze prachtwagen op zijn zachts gezegd ‘een gedoetje’. Met man en macht, in een ware colonne, gingen de vrijwilligers vroeg op pad, met gevaar voor eigen leven, om de vetklep weer uit de stalling te halen. Wat moeten onze vrijwilligers veel van de vetklep en hun club houden, aangezien ze hun eigen leven steeds weer op het spel zette. Het is een museumstuk en daarbij hoort schijnbaar dat hij niet meer geheel optimaal functioneerde, als in: dat de remmen niet meer naar behoren functioneerden. Bovendien was er altijd maar één iemand die de vetklep kon en durfde te besturen. Met verschillende auto’s, in zoals gezegd bijna een militaire colonne, werd de vetklep naar de plek van bestemming verplaatst. Één iemand achter het stuur, de rest voor en achter de vetklep aan.

Na een aantal jaren van behoorlijke risico’s is dan na lang vergaderen besloten, dat het niet verantwoord is de vetklep nog op die manier te verplaatsen. Knappe, handige koppen zijn in het geheim bijeengekomen, om de vetklep zodanig aan te passen, dat men in aanloop naar december toe geen slapeloze nachten meer hoefde te hebben. Dit heeft geresulteerd in een prachtoplossing: sinds een jaartje of 3 wordt de vetklep door middel van een tractor vervoerd en rijdt hij niet meer ‘alleen’. Briljant! En het doet helemaal niks af aan de geweldige, tijdloze uitstraling van onze grote trots!

Dat wij nog lang mogen genieten van deze functionele, schitterende wagen, die elk jaar weer vol plezier en genot uit de stalling wordt gehaald. En dat hij ons maar lang mag voorzien van de lekkerste oliebollen van Hilvarenbeek!

Dank je wel, vetklep, voor je jarenlange steun en vertrouwen!

Tot de volgende!